ΙΛ vs ΕΛΛΑΚ
Πρόσφατες συγκυρίες έφεραν πάλι στο νου μου τη σύγκριση ιδιόκτητου λογισμικού (ΙΛ, proprietary software) και ελεύθερου λογισμικού (ΕΛΛΑΚ, FOSS). Αυτή είναι μεγάλη, φορτισμένη και πολύπτυχη συζήτηση, αλλά θα ήθελα εδώ να επικεντρωθώ μονάχα στην αδυναμία του ΙΛ που θεωρώ θεμελιώδη για τον περισσότερο κόσμο, το πολύ υψηλό συνολικό κόστος ιδιοκτησίας (TCO). Το κόστος αυτό έχει πολλές αφανείς συνισταμένες:
- Πολύπλοκες και περιοριστικές άδειες χρήσης που, σε συνδυασμό με τα παραστατικά στοιχεία αγοράς, αναγκάζουν σε τήρηση μητρώου λογισμικού—μια σύνθετη και χρονοβόρα διαδικασία—και προκαλούν συνεχείς δυσκολίες στην καθημερινή διαχείριση του λογισμικού. Άμεσα συνδεδεμένη είναι η επικινδυνότητα υψηλών κυρώσεων.
- Λειτουργία σε Windows, τα οποία έχουν μεγάλο έλλειμμα ασφάλειας. Πράγμα που μεταφράζεται, μεταξύ άλλων, σε κόστος ποικίλων αντιιικών προγραμμάτων (που, παρεμπιπτόντως, καθιστούν τον υπολογιστή αργό) και σε χαμένο χρόνο για την εξέταση και ίαση υπολογιστών.
- Εγκλωβισμός (vendor lock-in) με διάφορους τρόπους, ο κυριότερος των οποίων είναι τα κλειστά φορμά αρχείων που, θέτοντας τα δεδομένα σε κατάσταση ομηρείας, δυσκολεύουν τη συνεργασία με άλλα προγράμματα και πολύ περισσότερο την αλλαγή προγράμματος.
Το κόστος αγοράς, η φανερή συνισταμένη του συνολικού κόστους ιδιοκτησίας, ακόμα κι όταν είναι αρκετά υψηλό, δεν είναι παρά μόνο το επισφράγισμα των παραπάνω.